Πανευτυχής που έχω στα χέρια μου ένα μικρό διαμαντάκι, σπεύδω να το μοιραστώ μαζί σας, όσους αγαπούν το βιβλίο αλλά περισσότερο το παιδικό βιβλίο που τα τελευταία χρόνια μου έχει κλέψει μυαλό και καρδιά, όπως βέβαια και η μονάκριβη μου. Πανευτυχής που το ανακάλυψα στα ευπώλητα του μεγαλύτερου, αξιόπιστου, ενημερωμένου βιβλιοπωλείου εν Ελλάδι, της Πολιτείας, αποδεικνύοντας ότι οι πελάτες του είναι η αφρόκρεμα των αναγνωστών της χώρας μας.
Μεταξύ των αιωνίως δυσοίονων, απειλητικών, εχθρικών, καταθλιπτικών και εντέλει εντελώς βαρετών ειδήσεων, επιλέγουμε να διαβάζουμε και να ασχολούμαστε με παιδικά βιβλία. Ενήλικοι και ανήλικοι παρέα χανόμαστε σε μυρωδάτες χρωματιστές σελίδες και μεταφερόμαστε σε χάρτινους ονειρεμένους και φανταστικούς κόσμους μακριά από αυτήν την πραγματικότητα που κάποιοι επιθυμούν καθημερινά να μας βομβαρδίζουν.
Τους φίλους που μου δωρίζουν βιβλία τους αγαπώ λίγο παραπάνω. Το ίδιο και με όσους δωρίζουν παιδικά βιβλία στην κόρη μου. Είναι προφανές ότι είναι το καλύτερο δώρο για εμένα και για τις βιβλιοθήκες μας.
Κάποιες ημέρες είναι δύσκολες και όλα μας φταίνε. Και τα παιδιά μπορεί να ξυπνάνε στραβά και όλα να τους φταίνε. Και πιο πολύ τους φταίμε εμείς που είμαστε πάντα δίπλα τους. Και εκείνες οι ημέρες έχουν πολύ άρνηση και θυμό. Τα παιδιά ξεχνούν τα ναι και λένε μόνο όχι. Και όσο και να προσπαθείς να πας με τα νερά τους τόσο δεν τα καταφέρνεις. Γιατί τίποτα δεν θέλουν και όλα τα θέλουν, όχι αυτά που τους δίνει κάτι άλλο, αδιευκρίνιστο άλλο. Οι μέρες του όχι δεν ξέρω σε ποια ηλικία σταματούν ξέρω όμως ότι ξεκινούν νωρίς, μπορεί και από το πρώτο χρόνο ζωής, και διαρκούν πολλά χρόνια και παίζουν με τις ψυχικές αντοχές του ενός και αποκλειστικού γονέα, όπως στη δική μου περίπτωση. Μπορεί να διαρκούν και για πάντα απλά μεγαλώνοντας να αλλάζουν μορφή.
Πολλοί φίλοι και γνωστοί έχουν φύγει από την Ελλάδα και ακόμη περισσότεροι θα ήθελαν να φύγουν. Μεγαλώνουν τα παιδιά τους σε νέα μέρη, ζουν καινούργια κουλτούρα, μαθαίνουν νέα γλώσσα, εργάζονται για να ζουν όμορφα και όχι για να επιβιώνουν. Τα παιδιά προσαρμόζονται πάντα πιο εύκολα από τους μεγάλους και από το πουθενά μαθαίνουν να μιλάνε μια νέα γλώσσα. Οι γονείς κάνουν περισσότερο προσπάθεια να κρατήσουν τα παιδιά συνδεδεμένα με τη γλώσσα τη μητρική. Ίσως και να σταματήσουν να μιλούν τα ελληνικά. Ίσως και να ξεχάσουν και αυτή τη μικρή χώρα στην άκρη του πουθενά που λέγεται Ελλάδα. Τη χώρα που έδιωξε τους γονείς τους. Ίσως να τη συνδέσουν, όπως όλος ο πλανήτης, με διακοπές, θάλασσα και ήλιο. Ή μόνο με κάποιους αγαπημένους συγγενείς που και αυτοί στο πέρασμα του χρόνου θα σβήσουν.
Για τη γιορτή της μητέρας που γιορτάζουμε κάθε χρόνο τη δεύτερη Κυριακή του Μαΐου, θα μπορούσα να σκεφτώ μερικές δεκάδες παιδικών βιβλίων που έχουν σχέση με τη μαμά και την μητρότητα. Ίσως γιατί τα παιδικά βιβλία είναι η μητέρα που γαλουχεί, αναθρέφει και μεγαλώνει με αγάπη ένα παιδί. Όμως θα μιλήσω για αυτό το ένα και πανέμορφο που διάλεξα να έχω στη βιβλιοθήκη της μικρής μου και να της το διαβάζω όταν θέλω να της πω πως δεν πρέπει να έχει ποτέ καμία αμφιβολία για την αγάπη μου. Κάθε φορά που οι τύψεις κερδίζουν τη σκέψη επειδή την μάλωσα, φώναξα, δεν κατάφερα να με συγκρατήσω και αντέδρασα υπερβολικά καταφεύγω σε αυτό το βιβλίο.
Η Ίρις Σαμαρτζή είναι μια από τις καλύτερες αλλά και από τις διασημότερες Ελληνίδες εικονογράφους παιδικών βιβλίων και πολλών αναγνωστών αγαπημένη. Έχει εικονογραφήσει δεκάδες παιδικά βιβλία κι όλα είναι ένα κι ένα. Σαν να επιλέγει τις δουλειές της με ένα πολύ ιδιαίτερο και καλαίσθητο γούστο.
Τα βιβλία που απευθύνονται σε όλες τις ηλικίες των παιδιών δεν είναι μόνο αυτό που έχουμε στο μυαλό μας συνδεδεμένο με την έννοια του βιβλίου. Κάποια παιδικά βιβλία δεν είναι ένα απλό παραμύθι, ούτε είναι απλά όμορφες εικόνες με μία ιστορία, μπορεί να είναι και κάτι πολύ περισσότερο. Σίγουρα υπάρχουν βιβλία για μωρά με κινούμενα μέρη και ήχους. Σίγουρα υπάρχουν βιβλία που ανοίγουν και γίνονται ολόκληρα χάρτινα κάστρα. Υπάρχουν όμως και βιβλία που σου ζητούν να αλληλεπιδράσεις μαζί τους, να μάθεις παίζοντας.
Ένας εκδοτικός οίκος που κατοικοεδρεύει σε γνώριμα μέρη δημιουργήθηκε για να πρωτοτυπήσει καθώς επιλέγει να συνεργαστεί με σπουδαίους καλλιτέχνες. Βέβαια σπουδαίοι καλλιτέχνες υπάρχουν πολλοί αλλά τόσο σπουδαίοι όσο τα μικρά παιδιά δεν υπάρχουν άλλοι και νομίζω ούτε άλλος εκδοτικός οίκος υπάρχει που να έχει τέτοιο εκπληκτικό εκδοτικό πλάνο και σχέδιο.
Ένα διαφορετικό βιβλίο ή μάλλον μια σειρά βιβλίων μου ήρθε δώρο από φίλη που ζει στο εξωτερικό. Ομολογώ πως δεν είχα την παραμικρή ιδέα για την ύπαρξη τέτοιων εκδόσεων και έναν μικρό ενθουσιασμό για το μεγαλείο του παιδικού βιβλίου πρέπει για άλλη μια φορά να τον εκφράσω σε μια ανάρτηση. Είναι τελικά το βιβλίο ένα πανίσχυρο εκπαιδευτικό εργαλείο που κανένας παιδαγωγός-γονιός δεν πρέπει να ξεχνά.
Ποτέ δεν είχα φανταστεί ότι η προσχολική αγωγή και συγκεκριμένα η βρεφοκομική αγωγή μπορεί να είναι τόσο απαιτητική επιστήμη. Πέρα από το γνωστικό κομμάτι που βασίζεται στις ακαδημαϊκές σπουδές, απαιτεί αρκετή φαντασία αλλά και δημιουργικότητα από τον παιδαγωγό. Φυσικά είναι απαραίτητη μια συνεχή ενασχόληση και αναζήτηση νέων δεδομένων καθώς είναι μια επιστήμη που εξελίσσεται και ακολουθεί τις νέες τάσεις και τις νέες ανάγκες του παιδιού που δημιουργούνται από ένα διαρκώς εξελισσόμενο περιβάλλον. Πραγματικά σήμερα βλέπω πόσο δημιουργικό είναι αυτό το επάγγελμα και ζηλεύω όσους επέλεξαν να σπουδάσουν μια τόσο όμορφη επιστήμη που σε αντίθεση με εμάς τους βιβλιοθηκονόμους βρίσκει ανταπόκριση στην αγορά εργασίας λόγω των αυξημένων αναγκών. Είναι μια τόσο δημιουργική εργασία και τόσο στενά συνδεδεμένη με τη φαντασία και την οξυδέρκεια του ατόμου που δεν έχουν τέλος όσα μπορεί να κάνει κανείς καθώς εργάζεται με πολύ μικρά παιδιά.
Ένα διαφορετικό βιβλίο έτυχε να πέσει στην αντίληψη μου εξαιτίας της προώθησης του εκδοτικού οίκου Κίτρινο Πατίνι ή εξαιτίας της αγάπης που του έδειξαν όσοι το αγόρασαν και έχουν μικρά και ακόμη μικρότερα παιδιά από εμένα. Λόγος για το βιβλίο "Όπως εγώ! Ένα βιβλίο για ζωάκια και παιδάκια" της συγγραφέας που μας χαμογελά στην τελευταία σελίδα με το όνομα Κρινιώ Παππά.
Σε συνέχεια της προηγούμενης ανάρτησης αναζήτησα στην παιδική μας βιβλιοθήκη όλα τα βιβλία που έχουμε μέχρι στιγμής και ακολουθούν κάπως όσα αναφέρονται στις θεωρίες της Μοντεσσόρι. Αν και στην αρχή διαβάζοντας όσα αναφέρονται για τα βιβλία έπεσα από τα σύννεφα, στην πορεία συνειδητοποίησα ότι καμία φορά είναι δύσκολο να εξηγήσεις σε ένα μικρό παιδί γιατί μια γάτα οδηγεί αυτοκίνητο ή γιατί ένας αρκούδος κάθεται στο τραπέζι και τρώει με μαχαιροπίρουνο. Έτσι άρχισα να αναζητώ βιβλία που οι ήρωες να είναι άνθρωποι, παιδιά κυρίως, και να κάνουν πράγματα που σχετίζονται και με τη δική μας καθημερινότητα. Όμως, τα βιβλία με ήρωες ζωάκια και φανταστικά γεγονότα συνεχίζουν να είναι στη βιβλιοθήκη μας, εξάλλου είναι πολύ αγαπητά και έχω την εντύπωση ότι υπερτερούν στο εμπόριο.
Χιλιάδες παιδικά βιβλία κυκλοφορούν εκεί έξω κι όλα φαίνονται υπέροχα. Νιώθω σαν κάθε μέρα να εκδίδονται μερικές εκατοντάδες. Κι αν προσθέσουμε κι όλα εκείνα που κυκλοφόρησαν τα τελευταία χρόνια και υπάρχουν ανάμεσα μας, πρέπει να είναι εκατομμύρια τα παραμύθια από τα οποία πρέπει να επιλέξω δύο τρία. Μπαίνω σε ένα βιβλιοπωλείο, κατευθύνομαι στη βιβλιοθήκη με τα βιβλία για τις ηλικίες 3-6 ετών (πιο γενικό δεν γίνεται) και με κυριεύει το χάος. Το ένα καλύτερο από το άλλο, η εικονογράφηση υπέροχη παντού, όλα μικρά έργα τέχνης. Ξεκινάω να διαβάσω την ιστορία. Θέλω ώρες κι ο χρόνος λίγος. Καταλαβαίνω τον τρόμο που μπορεί να κυριεύσει κάποιον γονέα που θα θελήσει να αγοράσει πρώτη φορά ένα βιβλίο για το παιδί του. Ευτυχώς το ίντερνετ έχει βοηθήσει αρκετά, οι γονείς που αγαπούν τα παιδικά βιβλία είναι πολλοί και όλοι προσπαθούν να διαφημίσουν εκείνα που απόλαυσαν.
Τι είναι το βιβλίο; Το βιβλίο είναι ό,τι σου αφήνει όταν δεν το κρατάς πια στα χέρια σου. Ακόμη και τα παιδικά βιβλία, αυτό είναι, αυτό που μένει μέσα μας. Το βιβλίο το διαβάζεις κάπου ήσυχα, σε απορροφά πολύ (γι' αυτό καλύτερα εκείνη την ώρα να μην κάνεις κι άλλες ιδιαίτερα σοβαρές δουλειές) και μετά το βάζεις στο ράφι και φεύγεις κι αυτό έχει την τάση να σε ακολουθεί. Όσο πιο καλό τόσο για πιο πολύ χρόνο σε ακολουθεί.
