Δευτέρα, 4 Μαΐου 2009

Οριζόντιο ύψος

Καμιά φορά πέφτουν στα χέρια σου βιβλία που σε κάνουν να νιώθεις ευτυχισμένος που υπάρχουν άνθρωποι που γράφουν τόσο όμορφα λόγια, άλλοι που τα διαβάζουν, άλλοι που σου μιλούν γι' αυτά και άλλοι που στα δωρίζουν. Ό,τι με κάνει να νιώθω ευτυχισμένη είναι σημαντικό για εμένα, όπως αυτό το βιβλίο. Ο Αργύρης Χιόνης, ένας αρκετά γνωστός συγγραφέας με αρκετούς τίτλους στο βιογραφικό του, μπήκε στη λίστα με τους αγαπημένους μου Έλληνες συγγραφείς εξαιτίας του τελευταίου του βιβλίου Το οριζόντιο ύψος και άλλες αφύσικες ιστορίες. Ένα βιβλίο που πρωτοείδα στη Ξάνθη και σε πολλές αθηναϊκές βιτρίνες βιβλιοπωλείων αλλά κατέληξε να φτάσει στα χέρια μου μέσω ταχυδρομείου στην Κέρκυρα.
Το πρώτο χαρακτηριστικό που μου είχε κάνει εντύπωση ήταν τα σχέδια της Εύης Τσακνιά στο εξώφυλλο του βιβλίου, συνηθίζω να αγοράζω βιβλία ανεξαρτήτως περιεχομένου μόνο και μόνο γιατί μου αρέσουν αισθητικά. Σχεδόν σπάνια όμως το περιεχόμενο με απογοητεύει. Οι νεοσύστατες εκδόσεις Κίχλη ξεκίνησαν την εκδοτική τους δραστηριότητα μέσα στο 2008 και αυτό είναι το τέταρτο βιβλίο που εξέδωσαν. Και τα υπόλοιπα βιβλία τους φαίνονται αισθητικά άρτια αλλά και προσεγμένες εκδόσεις. Ελπίζω αυτή η εκδοτική δραστηριότητα να συνεχιστεί για να μας χαρίσουν και άλλα τέτοια βιβλία.
Το βιβλίο περιέχει δέκα ιστορίες δεξιοτεχνικά δοσμένες, τόσο απλές όμως που θα μπορούσαν να διαβαστούν και από μικρότερες ηλικίες και όλες αφήνουν μια γλυκιά γεύση, ταξιδεύοντας τη φαντασία μεταξύ παραμυθιού και πραγματικότητας, και δίνουν ένα πλατύ χαμόγελο ευτυχίας. Τι πιο όμορφο, τι πιο δυνατό από τις απλές λέξεις που φτιάχνουν μια σοφή ιστορία.
Ο συγγραφέας από τις πρώτες σελίδες του σε οδηγεί στο μαγικό κόσμο της γραφής του χωρίς να σου δώσει καμία δυνατότητα επιλογής. Κάτι σαν εισαγωγή, κάτι σαν εξομολόγηση το πρώτο κεφάλαιο με τίτλο "Να γράφεις στα χώματα" έχει δύο ιστορίες να μας πει΄η πρώτη για τη γιαγιά παραμυθού, κατάληξη της οποίας είναι οι λέξεις: "Αν έχω κάποιο χάρισμα να χτίζω, με εντελώς παράταιρα υλικά, απίστευτες ιστορίες και να τις αφηγούμαι με πειστικό τρόπο, αυτό το οφείλω στη γιαγιά Ειρήνη". Αν πράγματι υπήρξε η γιαγιά Ειρήνη, της οφείλουμε και εμείς. Η δεύτερη είναι ένας διάλογος μεταξύ του συγγραφέα και της "χοϊκής, εξέχουσας κυρίας της πεζογραφίας μας" Ζυράννας Ζατέλη. Με τους χαρακτηρισμούς του Α. Χιόνη θα συμφωνήσω απόλυτα. Ένας διάλογος, που επειδή μου δώθηκε η ευκαιρία να υπάρξω μέρος του (ως αναγνώστρια), τον απόλαυσα ειλικρινά.
Έγραψε λοιπόν η εξέχουσα κυρία της πεζογραφίας μας στο συγγραφέα του βιβλίο μια ευχή, μια ευχή μάλλον πετυχημένη και ζηλευτή γιατί οδήγησε σε νέα μονοπάτια τον Α. Χιόνη, μια ευχή που έλεγε "Να είσαι πάντα καλά και να γράφεις στα χώματα" και σε υποσημείωση ζητούσε να μην παρερμηνευτεί.
Βρήκε λοιπόν τον τρόπο να απαντήσει και να μας χαρίσει τις όμορφες του λέξεις για μία αρχή, για κάτι σαν εισαγωγή στις επόμενες σελίδες του:

"Πώς φαντάστηκε, αλήθεια, ότι θα μπορούσα να την παρερμηνεύσω, αφού πάντα έγραφα, γράφω και θα γράφω παραμυθίες στα χώματα γι' αυτούς που είναι πλέον κάτω από αυτά και για όσους βαδίζουν ακόμη, πάνω τους, ενώνοντας έτσι το θάνατο με τη ζωή, το υποθετικό τέλος με την υποθετική διάρκεια, αυτά τα φαινομενικά, δύο άκρα αντίθετα που είναι, στην ουσία, το ίδιο ακριβώς πράγμα, δηλαδή ένα όνειρο."

Ζηλευτή πράγματη ευχή, που αν και θα ήθελα να δώσω κι εγώ μια ευχή στο συγγραφέα ούτε καν το επιδιώκω. Μόνο θα απαντήσω στις τελευταίες λέξεις του, που με αρκετή δόση χιούμορ ευχαριστεί εμάς, τους αναγνώστες, και κυρίως αυτούς που το διάβασαν έως το τέλος.
Ναι δυστυχώς το διάβασα ολόκληρο και δυστυχώς έφτασα στην τελευταία σελίδα που όσο και αν έψαξα δε βρήκα άλλη, ήταν όντως η τελευταία.
Θα μένω όμως για να περιμένω τις επόμενες.

Αφήνω τις ιστορίες του όλες για την Elli, να γράψει για αυτές, αν το επιθυμεί, αφού εξάλλου της τις χρωστάω.

10 σχόλια:

Caesar είπε...

Όπως έγραψε και ο Γ.Σεφέρης:

[Κι α σου μιλώ με παραμύθια και παραβολές
είναι γιατί τ' ακούς γλυκότερα, κι η φρίκη
δεν κουβεντιάζεται γιατί είναι ζωντανή
γιατί είναι αμίλητη και προχωράει]

librarian είπε...

Καλημέρα Caesar. Σε ευχαριστώ που άφησες αυτά τα όμορφα λόγια του Σεφέρη.

Roadartist είπε...

Όσο απίστευτο κ αν σου φανεί, εχτές το απόγευμα ένας φίλος μου έστειλε ένα email με αυτό ακριβώς το βιβλίο, και με ένα απόσπασμα του που έλεγε πως αξίζει να το διαβάσω..
Ανοίγω τώρα τη σελίδα σας και το βλέπω εδώ.. :) καληνύχτα!!

Άστρια είπε...

Librarian μου, κι άλλο ένα βιβλίο που μου προξένησες την επιθυμία να διαβάσω!

Δεν ξέρω αν είναι σωστό ή μάλλον αν είναι δίκαιο για έναν συγγραφέα, αλλά κι εγώ επηρεάζομαι από το εξώφυλλο, κυρίως όταν δεν έχω διαβάσει για το βιβλίο. Και βεβαίως από τον τίτλο, όπως εδώ.

Πάντα ωραία η βόλτα στα μονοπάτια σας:))

librarian είπε...

Καλησπέρα!

Καλλιτέχνιδα ευχάριστη σύμπτωση πράγματι! Όπως κατάλαβες συμφωνώ απόλυτα με το φίλο σου!

Γλυκιά μου Άστρια δεν ξέρω αν αδικεί το συγγραφέα η επιλογή του βιβλίου του από το εξώφυλλο και από την αισθητική της έκδοση γιατί αυτός αποφασίζει ποιος θα είναι ο εκδότης του και σίγουρα μπορεί να έχει λόγο για το πως θα είναι αισθητικά το βιβλίο του.

Σας φιλώ!

Elli είπε...

Ένα βιβλίο παρά μα πάρα πολύ ιδιαίτερο και για μένα από πολλές πλευρές. Το διάβασμά του και το πιάσιμό του γεννάει μόνο ωραία συναισθήματα.
Προτίθεμαι να ανταποκριθώ στην πρόκληση-πρόσκληση της Librarian άμεσα.

Κατερινα Μαλακατε είπε...

Δεν είμαι από αυτούς που κρίνουν ένα βιβλίο από το εξώφυλλο, αλλά δεν μπορώ παρά να συμφωνήσω, φαίνεται εξαίρετο. Και μου κίνησες την περιέργεια να το διαβάσω κι ας μην είμαι φανατική των μικρών ιστοριών.

librarian είπε...

Γεια σου Κατερίνα.
Τώρα τελευταία καταλαβαίνω ένα βιβλίο από το εξώφυλλο, ας πούμε από τον εκδότη.
Όσοι το διάβασαν τους άρεσε ελπίζω και σε εσένα.
Σε ευχαριστώ.

disa είπε...

抓姦,外遇,徵信,徵信社,徵信公司,尋人,抓姦,外遇,徵信,徵信社,徵信公司,尋人,抓姦,外遇,徵信,徵信社,徵信公司,尋人,抓姦,外遇,徵信社,徵信,情趣用品,情趣,主機代管,虛擬主機,專屬主機,實體主機,獨立主機,網域申請,網頁空間,推薦虛擬主機,網域,網域註冊

librarian είπε...

Disa δυστυχώς αδυνατώ να διαβάσω το σχόλιό σου. Μου εμφανίζονται κινέζικα!
Αν θες άφησε ξανά το σχόλιό σου!
Σε ευχαριστώ