Παρασκευή, 21 Μαρτίου 2014

Γιορτάζουν οι λέξεις

Παγκόσμια ημέρα ποίησης σήμερα, μια τέτοια ανοιξιάτικη ηλιόλουστη μέρα αξίζει να γιορτάζει η ποίηση. Έβγαλα από το ράφι τα Λεκτικά τοπία του Αργύρη Χιόνη, έκδοση του 1983, σχετικά πρόσφατο απόκτημα από το παλαιοβιβλιοπωλείο.
Ξεφυλλίζοντας, έφτασα έως το τέλος, ξαναδιαβάζοντας τους στίχους του.
Ήθελα να διαλέξω, να αφήσω κάτι εδώ, αλλά πιο εύκολα θα αντέγραφα όλο το βιβλίο.
Εννέα ποιητικές συλλογές, κάνω μια προσπάθεια να επιλέξω μερικούς στίχους. Σπαράγματα ποίησης για όποιον δεν είναι επιβάτης των σταθερών συγκοινωνιών.

Εφτά μικρά ποιήματα

VI
Δεν είμαι τίποτα
Είμαι αέρας στο στόμα σου
Είμαι μόνο
Η πιθανότητα μιας λέξης
Με προφέρεις και υπάρχω

VII
Το χαρτί άσπρο σαν χιόνι
Οι λέξεις το κοιτούν δισταχτικές

Δώδεκα σπουδές

ΙΙ
Κάποτε φαντάζομαι ένα ποίημα σαν ένα καθρέφτη που 
'ναι συγχρόνως και παράθυρο. Βλέπεις το πρόσωπό σου
και μαζί μ' αυτό ό,τι μπορείς να δεις από ένα παράθυρο.

Παρά ένα δώδεκα μαγικά παραμύθια

Χ
Έπιανε το μολύβι να γράψει τις σκέψεις του. Το μολύβι
χόρευε σαν τρελό ανάμεσα στα δάχτυλά του, το χαρτί
αρνιόταν να λεκιαστεί, έδιωχνε από πάνω του ό,τι αυτός,
με χίλια βάσανα, κατάφερνε να γράψει.
Γράφω το κενό, έλεγε απελπισμένος, γράφω το κενό κι
είμαι τόσο γεμάτος.
Χα χα, κάγχαζε το μολύβι, 
χα χα, κάγχαζε το χαρτί,
χα χα, τόσο γεμάτος.
Θεέ μου, τι είν' αυτή η έρημος, έλεγε απελπισμένος, τι
είν' αυτή η άσπρη έρημος.
Δεν είμαι έρημος, έλεγε το χαρτί, είμ' ένα φύλλο 
άσπρο χαρτί, αλλά δε θέλω να με κατοικίσουν οι σκέψεις σου.

Είκοσι τέσσερα καρφιά για μαλακά κρεβάτια 

VII
Διανύουμε την εποχή της ερήμου
Ο μεγαλύτερος ποιητής της
Αυτός που θα την τραγουδήσει πιο σωστά
Θα 'ναι μουγκός

VIII
Η ποίηση είναι ελεημοσύνη στην παλάμη ενός κουλού κόσμου

XI
Τα χαμόγελά σας με τρομάζουν
Μου θυμίζουν πόσο κοφτερά είναι τα δόντια σας

XV
Σκύψε σκύψε πάνω από βιβλία
Η ψυχή μου έχει λιώσει στους αγκώνες

ΧΙΧ
Οι λέξεις είναι βδέλλες που μου πιπιλάνε το μυαλό
Η ποίηση είν' η στάχτη που με βοηθάει να τις ξεκολλάω

ΧΧ
Αν δεν είχα τούτα τα λεξοσκουλήκια
Πώς θα μπορούσα να ψαρεύω μέσα στην ψυχή μου

ΧΧΙ
Αν δεν είχα τη λέξη είμαι δε θα 'μουνα

6 σχόλια:

Apis Mellifica είπε...

Κάθε λέξη στη θέση της, σαν εύστοχα βέλη..

librarian είπε...

Αυτό είναι ποίηση Apis.
Καλώς μας ήρθες!

Apis Mellifica είπε...

Καλώς σας βρήκα librarian. Ναι, αυτό είναι ποίηση- απλή , πληθωρική, διεισδυτική. Χάρη στην ανάρτησή σου ανακάλυψα τη ''Φωνή της Σιωπής'' κάπου χωμένη . Συνεχίστε, κάνετε εξαιρετική δουλειά!..

librarian είπε...

Για να το ανακάλυψες σημαίνει ότι έχεις τόσα βιβλία που ξεχνάς τι έχεις! Αυτό το βιβλίο περιέχει όλες τις ποιητικές συλλογές του Χιόνη; καλή αγορά από το να παίρνεις μεμονωμένες τις ποιητικές συλλογές.
Σε ευχαριστούμε και χαίρομαι που δημιούργησες άλλο ένα βιβλιομπλόγκ.

Apis Mellifica είπε...

Ας είναι καλά η πατρική βιβλιοθήκη. Η συλλογή περιέχει όλα από το πρώτο του το 1966 ως το '' Τότε που η σιωπή τραγούδησε '' του 2000. Ευχαριστώ κι εγώ, καλή συνέχεια!

librarian είπε...

Είσαι πολύ τυχερή που έχεις μια μεγάλη πατρική βιβλιοθήκη! Έχεις πολύ υλικό για διάβασμα!