Τετάρτη, 20 Φεβρουαρίου 2013

Παιδικά βιβλία

Υπάρχουν κάποια παιδιά, τυχερά παιδιά, που γεννιούνται έχοντας ένα βιβλιοπωλείο. Δηλαδή οι γονείς τους έχουν, αλλά αυτά έχουν την πολυτέλεια να περιπλανιούνται στα ράφια του μαγαζιού της μαμάς, να χαζεύουν ράχες, να παρακολουθούν τους υπαλλήλους πώς δουλεύουν και να βοηθάνε κι αυτά όπου μπορούν τις ημέρες εκείνες που δεν έχουν σχολείο. Το σημαντικότερο όλων είναι ότι όποιο βιβλίο τους γυαλίσει μπορούν να το πάρουν, να το πάνε στο σπίτι, να το διαβάσουν προσεχτικά προσεχτικά, μην τσακίσει η ράχη, μην τσαλακωθεί σελίδα, να ταξιδέψουν μαζί του και ύστερα να το επιστρέψουν, όσο πιο σύντομα γίνεται, στο ράφι του μαγαζιού της μαμάς. Πριν το επιστρέψουν πρέπει να πουν δυο λόγια για την υπόθεση και κυρίως αν ήταν καλό, να το προτείνουμε σε κανέναν άνθρωπο ή να το στείλουμε πίσω από εκεί που ήρθε.

Υπάρχουμε βέβαια και όλοι εμείς που μπορεί να μην είχαμε τέτοια τύχη ως παιδιά αλλά έχουμε την τύχη να αναγνωρίζουμε την αξία των παραμυθιών και ως μεγάλοι να εξακολουθούμε να τα διαβάζουμε για να ξέρουμε. Κι είναι εύκολα, διαβάζονται γρήγορα, σε όποιο βιβλιοπωλείο κι αν σταθείς, με ένα απλό ξεφύλλισμα έχεις ονειρευτεί, το καλύτερο δώρο.
Το δώρο της παπλωματούς ένα παραμύθι ξεχωριστό γιατί μιλάει για τα βάσανα της απληστίας και τη χαρά της προσφοράς. Έτσι είναι ο βασιλιάς, άπληστος που θέλει όλο δώρα, να τα παίρνει όλα από τους υπηκόους του αλλά να μην ευχαριστιέται. Και από την άλλη η παπλωματού, η κυρία αυτή που με τα πιο όμορφα και ζεστά χρώματα φτιάχνει παπλώματα και τα δίνει σε εκείνους που τα χρειάζονται. Βιβλίο δικαίως πολυβραβευμένο τόσο για το περιεχόμενο όσο για την εικόνα.
Το Κάτι άλλο είναι ένα πλασματάκι διαφορετικό, προσπαθεί να μοιάσει στους άλλους αλλά δεν τα καταφέρνει και μένει συνέχεια μόνο του μέχρι που εμφανίζεται το Κατιτί και επιτέλους έχει κάποιον να κάνει παρέα.
Από την άλλη υπάρχει η πιο παράξενη ιστορία του κόσμου που όποιος δεν την έχει διαβάσει δεν έχει διαβάσει τίποτα. Μια παράξενη ιστορία που περιγράφει ένα μουσείο που συγκεντρώνει αντικείμενα  παραμυθιών, όπως το γοβάκι της σταχτοπούτας, το μήλο της χιονάτης, τον καθρέφτη της κακιάς μάγισσας και άλλα πολλά.
Αλλά ο ραφτάκος των λέξεων είναι μοναδικός γιατί κάνει ένα επάγγελμα που κανείς δεν μπορεί να το μιμηθεί. Ράβει κασκόλ, παλτά και πουλόβερ για το χειμώνα και καπέλα για το καλοκαίρι από λέξεις ζεστές και δροσερές αντίστοιχα. Τι κι αν τα μεγάλα πολυκαταστήματα ανοίξουν γύρω του και αυτός ξεχαστεί, θα έρθει κάποια στιγμή ένας κρύος χειμώνας που θα θυμίσει στους κατοίκους αυτής της πόλης ότι μόνο ένα παλτό μπορεί να τους ζεστάνει εκείνο που έχει ραφτεί με λέξεις όπως αγκαλιά, αγάπη...

Αυτά είναι μόνο μερικά από τα παιδικά βιβλία που διάβασα τις τελευταίες μέρες.
Μα όσο τα διαβάζω, σε ένα μόνο καταλήγω, δεν υπάρχει πιο μεγάλη αδικία από το να στερούμε στα παιδιά το δικαίωμα στον παραμυθένιο κόσμο.

9 σχόλια:

Mariela είπε...

Με πήγες λίγο πίσω... σε μια υπέροχη πενταετία όπου ασχολήθηκα με τη συγγραφή και την εικονογράφηση παιδικών βιβλίων....
Ίσως κάποια στιγμή να επανέλθω!!
Σε ευχαριστώ για τη βόλτα πολύ!!!

Rockmantic είπε...

Πάντα ευχόμουν οι γονείς μου να είχαν βιβλιοπωλείο. Ή ζαχαροπλαστείο. Χεχε.

librarian είπε...

Mariela πες μας κανά δυο τιτλούς από βιβλία που είχες εικονογραφήσει; Τέλεια δουλειά, πάντως, η εικονογράφηση παιδικών βιβλίων! Εννοείται πως πρέπει να επανέλθεις!



Rockmantic όχι όχι ζαχαροπλαστείο, χίλιες φορές καλύτερα το βιβλιοπωλείο!

Mariela είπε...

καλημέρα...
σου δίνω δυο τίτλους από βιβλία που έχω γράψει και το παραμύθι.
Το πρώτο διαπραγματεύεται τη διαφορετικότητα και το δεύτερο την αγάπη.
1. Ο Νιφάδας και η Γνώση
2. Μια μαγισσούλα μια φορά....

Εκδόσεις Ρώσση

Έχω μια μεγάλη συλλογή παραμυθιών, είναι αυτά που μου διάβαζε η γιαγιά μου όταν ήμουν μικρή. Είναι κομμένα από περιοδικά της εποχής του '50.
Σκέφτομαι ότι κάποτε ίσως θα πρέπει να τα διασκευάσω και να τα εικονογραφήσω. Ελπίζω να προλάβω μέσα σε αυτή τη ζωή...

πολλά φιλιά

librarian είπε...

Ουαου Mariela έχεις εικονογραφήσει πολλά! Μα γιατί το άφησες; ήρθε η ώρα να το ξαναπιάσεις, άντε!
Και η ιδέα με τη συλλογή των παραμυθιών πολύ καλή, άντε βάλε μπρος!

Κατερίνα Μαλακατέ είπε...

Κι εγώ κι εγώ θέλω γονείς με βιβλιοπωλείο. Προλαβαίνω;

librarian είπε...

Κατερίνα, προλαβαίνεις σίγουρα να μεταδώσεις τη φιλαναγνωσία.

Elli είπε...

Ωραία που είναι τα παιδικά βιβλία! Μερικές φορές νομίζω ότι απευθύνονται σε μεγάλους! Οι διαβαστεροί γονείς δεν βγάζουν αναγκαστικά διαβαστερά παιδιά...

librarian είπε...

Αγαπημένα τα παιδικά βιβλία και ακολουθεί και άλλο ένα.
Κρίμα που το διάβασμα δεν κληροδοτείται.