Τρίτη, 7 Φεβρουαρίου 2012

Πώς πρέπει να διαβάζουμε


Ξεφυλλίζω την ιστορική Νέα Εστία που υπάρχει ψηφιοποιημένη στον κόμβο του ΕΚΕΒΙ, για όσους ψαχουλεύουν τα παλιά. Πέφτω πάνω σε λόγια προηγούμενων εποχών για το βιβλίο και κάθε φορά θέλω να αναδημοσιεύσω μερικά εδώ, αλλά το αφήνω, όχι σήμερα.
Σε πολλά τεύχη συναντώ ενδιαφέροντα άρθρα, σχετικά με τα θέματά μας, με υπογραφή του Κώστα Ουράνη.
Άραγε να έχουν συγκεντρωθεί όλα σε κάποια έκδοση;
Αντιγράφω μέρος του άρθρου με τίτλο "Πώς πρέπει να διαβάζουμε":

«Δύο αδελφές από τη Θεσσαλονίκη μου έγραψαν για να με ρωτήσουν "πώς πρέπει να διαβάζεται ένα βιβλίο".

Είναι ένα ερώτημα που δεν τόκανα ποτέ στον εαυτό μου. Θυμήθηκα όμως, με την ευκαιρία αυτή, ότι ο γάλλος ακαδημαϊκός Εμίλ Φαγκέ εξέδωσε κάποτε ένα βιβλίο που έχει ακριβώς - τον τίτλο "L' art de livre".

Ο γερό Φαγκέ, μακαρίτης πια προ πολλού, δεν υπήρξε λαμπρός συγγραφεύς. Άχαρις και βαρύς, βυθίστηκε, με το θάνατό του, "αύτανδρος" στο πέλαγος της λήθης, όπως βουλιάζει ένα παραφορτωμένο καράβι στον ωκεανό. Σήμερα κοίτεται στον πυθμένα των βιβλιοθηκών, - εκεί που βασιλεύει μια αιώνια αταραξία.
Το βιβλίο αυτό που ανέσυρα ήταν ένα αποσυντεθειμένο και μελαγχολικό ναυάγιο: μουχλιασμένο, ξεθωριασμένο. Όπως όμως στο κύτος ενός ναυγίου βρίσκουν κάποτε ένα κιβώτιο χρυσού, έτσι κι εγώ βρήκα σ' αυτό, σκεπασμένη από τα φύκια και την άφθονη λάσπη του ύφους του, μια χρυσή συμβουλή που είναι η απάντηση στο ερώτημα των δύο αδερφών:

Η τέχνη το διαβάσματος, γράφει ο Φαγκέ, συνίσταται στο να διαβάζετε αργά, πάντα αργά, όσο το δυνατό πιο αργά.

Η συμβουλή αυτή δεν αφορά, βέβαια, κι ούτε μπορεί ν' αφορά εκείνους - τον περισσότερο δηλαδή κόσμο- που διαβάζουν "για να τους πάρει ο ύπνος" ή "για να περάσει η ώρα τους". Το βιβλίο δεν είναι γι' αυτούς ένας, οποιοσδήποτε, σκοπός, αλλά απλώς ένα μέσο - άσχετο με τη φύση του. Αποτείνεται σ' εκείνους που διαβάζουν για έναν από εκείνους τους δύο λόγους που εννοείται το διάβασμα: για να διδαχτούν ή για τη χαρά του πνεύματός τους.».

Ολόκληρο το άρθρο βρίσκεται εδώ για όσους θέλουν περισσότερα.

(Ευτυχώς κάποια πράγματα είναι ακόμη δωρεάν και ελεύθερα...)

7 σχόλια:

Κατερίνα Διακουμή είπε...

Καλημέρα σας!
Το βιβλίο ήταν για μένα από πολύ μικρή μεγάλη αγάπη και προσμονή!
Χαίρομαι που βρήκα το blog σας...
Κι εγώ "αργά" και μοναχικά διαβάζω ένα βιβλίο. Δεν θέλω ανθρώπους γύρω μου και φασαρία. Το διάβασμα ενός βιβλίου είναι διαδρομή και ταξίδι κι ένα όμορφο ταξίδι δε θέλεις να τελειώσει πρόχειρα και γρήγορα!

librarian είπε...

Κατερίνα καλώς μας βρήκες και σε βρήκαμε. Είναι το βιβλίο ένας καλός φίλος που χρειάζεται αφοσίωση όχι βιασύνες και προχειρότητες.
Καλή συνέχεια στις αναγνώσεις σου!

miss_icetea είπε...

Πολύ όμορφα γραμμένο άρθρο και πολύ ενδιαφέρουσα ανάρτηση librarian! :)

librarian είπε...

Χαίρομαι που σου άρεσε η ανάρτηση και το άρθρο του Ουράνη!
Να'σαι καλά και να μας έρχεσαι.

Χαράλαμπος Γιαννακόπουλος είπε...

Το άρθρο αυτό του Ουράνη, μαζί με πολλά άλλα δικά του, βρίσκεται στο βιβλίο του "Αποχρώσεις", εκδ. Εστία.

Μερικοί ακόμη τίτλοι άρθρων που αναφέρονται άμεσα στο βιβλίο και την ανάγνωση: Το ξένο βιβλίο, Η Εβδομάδα του Βιβλίου, Άχρηστα βιβλία, Τα δώρα των εφημερίδων (ναι, από τότε!), Το ελληνικό βιβλίο, Βιβλία και βιβλιοπώλες...

librarian είπε...

Χαράλαμπε τώρα βλέπω το σχόλιο σου και σε ευχαριστώ πολύ για την πληροφορία! Θα αναζητήσω το συγκεκριμένο βιβλίο!

librarian είπε...

Θα το αναζητήσω σε βιβλιοθήκες γιατί το βλέπω εξαντλημένο... κρίμα...