Παρασκευή, 7 Οκτωβρίου 2011

Οι άνθρωποι που περίμεναν να προωθηθούν στην ταράτσα της Στοάς του Βιβλίου είχαν την μορφή φιδιού ή πάλι σχημάτιζαν μια μακριά ουρά που έφτανε έως την Πανεπιστημίου. Χτες το βράδυ, μετά τις οκτώ που είχε σκοτεινιάσει. Τι κοινό είχαν όλοι αυτοί οι άνθρωποι; Κρατούσαν ένα τουλάχιστον βιβλίο στα χέρια τους. Πολλοί κρατούσαν περισσότερα από ένα στην αγκαλιά τους και άλλοι κρατούσαν γεμάτη σακούλα. Τα βιβλία ήταν σημάδι αναγνώρισης. Το συνεκτικό του ανθρώπινου ιστού ήταν τα βιβλία. Κινητήριος ώθηση προσφοράς σε μια εποχή που μας στερούν χωρίς να μας δίνουν το λόγο, σταλάζοντας αισθήματα ανασφάλειας, καταστροφή, φόβου. Ισοπεδώνοντας το μέλλον, πνίγοντας προσδοκίες. Βιβλία για να δοθούν σε φυλακές και ιδρύματα. Βλέμματα διερευνητικά, πόσοι πολλοί μπορούμε να είμαστε, τι βιβλίο έφερε τούτος, κουβέντες μεταξύ αγνώστων παρά το στριμωξίδι και το σπρωξίδι. Εκδήλωση με μεγάλη ανταπόκριση που μάλλον δεν την υπολόγισαν οι διοργανωτές. Γιατί γέμιζε και γήπεδο, μπάσκετ πάντως. Είχε και λογάκια αναγνωρίσιμων προσώπων για τα βιβλία της ζωής τους και μουσικές. Στην είσοδο επικρατούσε το αδιαχώρητο. Κάθε κίνηση ήταν αργή και ασφυκτική, και όμως, μικροί και μεγάλοι, εκεί, επίμονοι και αποφασισμένοι, να δώσουν το βιβλίο τους. Εκείνο που δεν ήθελαν πια, το παλιό και σκονισμένο από το ράφι. Εκείνο το διαβασμένο, να πάει παρακάτω. Το άλλο που νόμισαν ότι θα αρέσει, θα πιάσει τόπο, θα αγγίξει αναγνώστες σε ιδιαίτερες συνθήκες και καταστάσεις. Το αγαπημένο βιβλίο που άφησε κάτι καθοριστικό. Ένα μοίρασμα για το καλό, τέλος πάντων.

3 σχόλια:

Roadartist είπε...

Με πήρε τηλέφωνο ο αδελφός μου και μου έλεγε ενθουσιασμένος πως ο κόσμος ήταν αρκετός, σε μια τεράστια ουρά. Αν μη τι άλλο κάτι θετικό μέσα στην μαυρίλα που έχει σκεπάσει αυτή την πόλη.

Elli είπε...

Ναι, ναι έτσι ήταν, τεράστια ουρά και πρόσωπα ανοιχτά. Άρα γίνεται και αλλιώς

librarian είπε...

Όμορφη εικόνα αυτή που μας περιγράφεις. Κρίμα που δεν ακούστηκε περισσότερο, ίσως ο κόσμος να ήταν ακόμη πιο πολύς.
Σε ένα άρθρο που διάβαζα την προηγούμενη Κυριακή στο Βήμα, είχα καταλάβει ότι στο Public θα γινόταν η συγκέντρωση βιβλίων.
Ίσως να γινόταν και εκεί.
Μακάρι να γεμίσουν τα ράφια των ανθρώπων που χρειάζονται βιβλία.