Κυριακή, 22 Μαΐου 2011

Γιορτή Βιβλίου στο Ζάππειο

Κύκλο έκανε πάλι ο καιρός και έφτασε η έκθεση Βιβλίου στο Ζάππειο. Γιορτή Βιβλίου τιτλοφορείται, είναι η 34η στην σειρά και θα διαρκέσει από τις 13 έως τις 29 Μαΐου 2011. Την έχω επισκεφθεί δυο φορές και το βλέπω για δυο ακόμα. Βοηθάει και ο καιρός, η θέα της Ακρόπολης και η ανοιχτοσύνη του ουρανού τα πρωινά, με φεγγάρι τα βράδια.
Δεν είναι αχανής και δαιδαλώδης. Τα περίπτερα δεν είναι τοποθετημένα στην κατηφόρα αλλά σε σημείο επίπεδο και δεν μου έκαναν παράγκες, φτηνοκατασκευές. Αντίθετα, μου φάνηκε ότι η βόλτα του επισκέπτη ήταν πιο αυτονόητη, χωρισμένη σε τρεις βατές βασικές συστάδες. Οι συμμετοχή των εκδοτικών οίκων, είναι αλήθεια, μοιάζει να είναι μικρότερη, 120 περίπτερα νομίζω. Η σήμανση πολύ βοηθητική, δεν χρειαζόταν να φτάσεις μπροστά για να δεις τον εκδοτικό οίκο καθώς διακρίνονταν από μακριά, σαν αφτιά από τα πλάγια. Δεν θα μπορούσε να πει κανείς, από όσο είδα, ότι υπήρχε συνωστισμός, ότι ο κόσμος σπρωχνόταν μπροστά στους πάγκους ούτε πάλι ότι επικρατούσε ερημιά και εγκατάλειψη. Η ροή ήταν σταθερή και προς το πυκνή χωρίς να φτάνει την πανηγυριώτικη κοσμοσυροή. Το γεγονός έκανε το θέμα επικοινωνιακό. Οι άνθρωποι των εκδόσεων δεν είχαν το ύφος του παρατημένου και απελπισμένου, ήταν απασχολημένοι και πρόθυμοι να απαντήσουν σε ζητούμενα. Μετά από πολλά χρόνια, οι κατάλογοι των εκδόσεων δεν ήταν κρυμμένοι να πρέπει να τους ζητήσεις και να τους λάβεις με μια γκριμάτσα απροθυμίας. Οι κατάλογοι ήταν σε σημεία ευκρινή, προσφέρονταν με προτροπή και πάνω από όλα οι περισσότεροι ήταν φρέσκοι, πρόσφατα ενημερωμένοι, απαλλαγμένοι από την υπερβολή του όγκου και γενικών εντυπωσιασμών.
Ο κατάλογος της 34ης Γιορτής Βιβλίου μικρός το δέμας (στο σώμα), λιτός και μινιμαλιστικός αλλά αισθητικά καλόγουστος και παιχνιδιάρης. Σε χρώματα άσπρο, μαύρο, κόκκινο, η αφίσα και το εξώφυλλο σχηματίζουν ένα πρόσωπο. Κυριαρχούν δυο μάτια σε άσπρο βάθος, μύτη η κόκκινη ράχη του ίδιου του καταλόγου, μια τούφα μαλλιά οι σελίδες του και στόμα τα πληροφοριακά λογάκια σε ημικύκλιο. Το πρώτο μέρος περιλαμβάνει τα ονόματα των οίκων που συμμετέχουν στην Γιορτή, τα είδη που εκδίδουν, και τα στοιχεία επικοινωνίας και σε ποιο περίπτερο της Έκθεσης βρίσκονται.. Από την σελίδα 22 ξεκινούν οι διαφημίσεις των χορηγών, μαζεμένες όλες μαζί στο δεύτερο μέρος από τις συνολικά τις 48 σελίδες του καταλόγου. Διαφημίσεις εκδοτικών οίκων, μιας βιβλιοθήκης, ενός βιβλιοπωλείου και ενός διαδικτυακού τόπου, εφημερίδων και περιοδικών, ραδιοφωνικών σταθμών, τυπογραφικών επιχειρήσεων και του ΣΕΒΑ (Σύλλογος Εκδοτών Βιβλίου Αθηνών) και του ιστότοπού του (www.seva.gr). Από τις διαφημίσεις κρατώ την Κεντρική Δημοτική Βιβλιοθήκη Αθηνών στον σταθμό Λαρίσης χωρίς, όμως, ωράριο λειτουργίας, τηλέφωνα ή άλλη ένδειξη επικοινωνίας. Σημειώνω την παρουσία του Οργανισμού Συλλογικής Διαχείρισης Έργων του Λόγου (http://aspida.osdel.gr) με «Προστατεύουμε τους Δημιουργούς». Και βέβαια, ενθουσιάζομαι με το πρόγραμμα, κίνηση «Με διάβασες; Χάρισέ με!», «Δωρίστε ένα βιβλίο, σώστε μια βιβλιοθήκη», «Φέρε μαζί σου στην έκθεση ένα βιβλίο» το οποίο μπορεί να παραδοθεί στο περίπτερο της Γραμματείας. Επίκεντρο της εκστρατείας οι βιβλιοθήκες της Λέρου και των Λειψών. Ήδη έχουν προσφέρει στήριξη η Βιβλιοθήκη του Λυκείου των Ελληνίδων και μεγάλο έμπρακτο ενδιαφέρον έχει εκδηλώσει το Αρσάκειο Σχολείο.
Το πρόγραμμα των εκδηλώσεων δεν περιλαμβάνεται στον κατάλογο, αποτελεί ανεξάρτητο πολύπτυχο, έχω μια εξήγηση, ότι δεν συντονίστηκε και σταθεροποιήθηκε εγκαίρως ώστε να συμπεριληφθεί, ίσως πάλι να θεωρήθηκε ότι τα ανεξάρτητα φυλλάδια διακινούνται πιο άνετα. Κάθε μέρα έχει από κάτι τι, πυκνώνουν οι εκδηλώσεις τα Σαββατοκύριακα. Είχε ενδιαφέρον και τον κόσμο του, ειδικά τα παιδικά.
Η φετινή εξόρμηση βρήκε ως αντικείμενο την χαρτογραφία, (όπως άλλη φορά την φωτογραφία). Σκόνταψα στις θεσσαλονικιές εκδόσεις Ζήτη (www.ziti.gr), πόσο κρίμα είναι εκδόσεις από άλλα μέρη της Ελλάδας να μην είναι τόσο φανερές, τόσο προσβάσιμες και γνωστές! Η σειρά «Ταξίδια με χάρτες σε τόπους και ουτοπίες» που ξεκίνησε το 2007 έχει τρεις τίτλους για ταξίδια, ιστορίες με χάρτες, το γεωγραφικό μήκος. Δεν τους αντιστάθηκα.
Ας κλείσω με το παράθεμα που προτάσσεται στο πρώτο της σειράς. Είχε πει ο Oskar Wilde το 1895: «Ένας χάρτης που δεν περιλαμβάνει την Ουτοπία, δεν αξίζει ούτε μια ματιά, αφού αφήνει έξω τη χώρα εκείνη στην οποία η Ανθρωπότητα πάντα καταφεύγει.»

2 σχόλια:

Μαραμπού είπε...

Καλησπέρα και πάλι Elli!

Αυτή η φράση του Ουάιλντ προέρχεται από το βιβλίο του "Η ψυχή του ανθρώπου στον σοσιαλισμό" και την είχα σημειώσει στο κινητό μου πέρυσι το καλοκαίρι που διάβασα αυτό το κείμενο.
Μου άρεσε που μου την θύμισες γιατί πλέον την έχω σβήσει, όχι γιατί έπαψε να με ηλεκτρίζει αλλά, γιατί σιγά σιγά σταμάτησα πια να σημειώνω φράσεις από τα βιβλία που διαβάζω, προσπαθώ να τις εντυπώσω στο μυαλό μου, σαν αίσθηση περισσότερο και όχι τόσο σαν γραπτό δομημένο λόγο. Το θεωρώ σαν μια εξέλιξη της ανάγνωσης που απορρέει από τον χαρακτήρα μου και δεν αποτελεί μετάβαση μιας αναγνωστικής διαδικασίας κοινής σ΄όλους.
Στην ανάρτησή σου "Ανοιξη" είδα το σχόλιό μου να παίρνει τη θέση που του είχα ορίσει και χαμογελώ απορημένα γι΄αυτό! Αν και αυτό, στερεί από εσάς κάποιες σκέψεις του Τσαρλς Μπουκόφσκι για εκείνες τις σκέψεις που χάνονται και την προσπάθεια που κάνουμε να τις επαναφέρουμε από μνήμης, χάνοντας την αρχική αίσθηση που προκαλούσαν μα αποβάλλοντας με μια δεύτερη ματιά και κάθετι περιττό από πάνω τους - κάτι που διαπράττω και γω αυτή την στιγμή! -, σκέψεις που υπάρχουν σε μια παράγραφο του βιβλίου "Ο καπετάνιος έχει κόψει αλυσίδα και το πλοίο είναι στα χέρια των ναυτών", τις οποίες σκόπευα να αντιγράψω και να τις συνοδεύσω με μια δεύτερη εκδοχή (από μνήμης) του σχολίου μου. Όπως και να΄χει, χαιρετώ.

Elli είπε...

Μαραμπου γεια και πάλι γεια!
Επικεντρώνομαι εδώ και όχι στην προηγούμενη στην οποία θα επανέλθω και χαίρομαι που δεν χάθηκε στους δικτυακούς δρόμους.
Ο Ουάιλντ (άγριος) με την χαρτογράφηση της Ουτοπίας πολύ ανακουφίζει. Ομολογώ ότι δεν έχω διαβάσει το βιβλίο στο οποίο περιέχεται και σίγουρα θα έχει και άλλα ιδιαίτερα και σπουδαία.
Νομίζω ότι το να αντιγράφουμε ορισμένες προτάσεις είναι μια χαρά εντάξει. Υπάρχουν, έχουν σωθεί αυτούσιες προτάσεις και τσιτάτα ανά τον κόσμο και τις εποχές, έχουν γίνει και βιβλία, κοινό κτήμα, τρόπος αναγνώρισης. Όπως εντάξει είναι και να εντυπώνουμε αισθήσεις που μένουν. Εξάλλου από αυτές τις αισθήσεις διαμορφωνόμαστε. Με άλλα λόγια δεν αποκλείει το ένα το άλλο, και έτσι και αλλιώς.
Μόλις έπιασε βροχή, ήρθε μπόρα και μαύρα σύννεφα και κεραυνοί!
Χαιρετώ μεσημεριανά!