Δευτέρα, 8 Νοεμβρίου 2010

Και για άλλες βιβλιοθήκες

Ενώ είχα πει να βάλω ένα βιβλίο σε τούτη την ανάρτηση, δεν βγαίνει. Βγαίνει βιβλιοθήκη και πάλι και δεν θα το παλέψω, θα το ακολουθήσω γιατί το νιώθω πιο ζωντανό. Μετρημένες είναι οι βιβλιοθήκες μας που έχουν μακρύ παρελθόν, ιστορία και παράδοση, λίγες που κατάφεραν να επιβιώσουν και να εξακολουθούν να επιτελούν έργο, να μορφώνουν, να ψυχαγωγούν το πνεύμα και να ενημερώνουν. Μια από αυτές που μου έρχεται εύκολα στο νου είναι η Δημοτική Βιβλιοθήκη Πατρέων που πέρσι συμπλήρωσε 100 χρόνια ύπαρξης και τα γιόρτασε με μια συνάντηση απολογισμού και μελλοντικών σχεδιασμών ανάμεικτα με ανησυχίες. 100 χρόνια από την ίδρυσή της θα κλείσει, την επόμενη χρονιά, το 2011, και η Βιβλιοθήκη του Λυκείου των Ελληνίδων στην Αθήνα (Δημοκρίτου 14, τηλ.:210 36 11 042, http://www.lykeionellinidon.gr ). Η ιστορία του Λυκείου και της Βιβλιοθήκης του συμπεριλαμβανομένης, θα κυκλοφορήσει σε τόμο σύντομα, οπότε δεν θα σταθώ στην ιστορική διαδρομή και προσφορά του Λυκείου στο ζήτημα της γυναικείας χειραφέτησης και του ρόλου του στην διατήρηση της ελληνικής κληρονομιάς όσον αφορά την ελληνική παραδοσιακή μουσική και χορούς (ειδικά από τότε που καταργήθηκε η διδασκαλία τους από την Μέση Εκπαίδευση και τον τομέα ανέλαβαν οι τοπικοί σύλλογοι, έχασε και την αξία του στα πρώτα βήματα εξευρωπαϊσμού της χώρας).
Η Βιβλιοθήκη του Λυκείου είναι δανειστική και έχει χαρακτήρα «λαϊκής βιβλιοθήκης». Τα μέλη δεν πληρώνουν επιπλέον συνδρομή και τα μη μέλη καλούνται να καταβάλουν μικρή μηνιαία συνδρομή (5€) για να έχουν το δικαίωμα δανεισμού όσων βιβλίων μπορούν να «καταναλώσουν» για το διάστημα των δύο εβδομάδων.
Οι «δυνατές» του συλλογές είναι η λογοτεχνική, ελληνική και ξενόγλωσση, και η λαογραφική που υποστηρίζει και το κομμάτι της επιστημονικής έρευνας που αφορά την ελληνική και βαλκανική παράδοση. Συμπληρώνεται και από άλλες θεματικές κατηγορίες. Υπάρχει, όμως και μια άλλη συλλογή, πολύ ιδιαίτερη. Ας κάνουμε μια μικρή αναφορά σε αυτήν, λοιπόν.
Τον Φεβρουάριο του 2005 άρχισε να επαναλειτουργεί η Παιδική και Εφηβική Δανειστική Βιβλιοθήκη του Λυκείου των Ελληνίδων που παρέμεινε αδρανής για πολλά χρόνια. Για ξεκίνημα και με το ποσό που διατέθηκε, αγοράστηκαν οκτώ βιβλία. Έγιναν πραγματικά ανάρπαστα. Η ιδέα δανεισμού, τα Σάββατα κυρίως που έρχονται τα παιδιά για το μάθημα των ελληνικών χορών, βρήκε μεγάλη ανταπόκριση. Βιβλία διαβάζονται και επιτόπου, την ώρα της αναμονής των μαμάδων, μπαμπάδων, μικρότερων αδελφών. Η διαδικασία έγινε κομμάτι
αναπόσπαστο του Σαββάτου, ημέρας προσμονής για καινούριο βιβλίο, για νέο πάρε δώσε. Αγοράστηκαν και άλλα βιβλία, εκδότες ευγενικά πρόσφεραν εκδόσεις τους αλλά πάνω από όλα την Βιβλιοθήκη την πλούτισαν τα ίδια τα παιδιά. Βιβλία διαβασμένα έρχονταν και τα προσέφεραν στην Βιβλιοθήκη, μια συμβολή με δική τους πρωτοβουλία, μια έκφραση αυθόρμητη και συγκινητική. Αναπτύχθηκε η συλλογή κάνοντας τα παιδιά υπερήφανους και καθοριστικά ενεργούς μέτοχους. Τα διπλά και τριπλά βιβλία προωθούνται σε άλλες βιβλιοθήκες που έχουν εκφράσει ενδιαφέρον να λαμβάνουν βιβλία, με την σύμφωνη γνώμη και σε γνώση των νεαρών δωρητών. Έτσι συνεχίζει να μεγαλώνει και σήμερα διαθέτει πάνω από 1.500 τίτλους.
Ο παραπάνω τρόπος ανάπτυξης της Βιβλιοθήκης είναι αποδοτικός και βασίζεται στην συμμετοχή και εγρήγορση των ίδιων των ενδιαφερομένων, θα μπορούσε να είναι ένας από τους τρόπους να πάρουν τα πάνω τους και σχολικές βιβλιοθήκες, να διευρυνθεί η αξιοποίηση πνευματικών αγαθών μέσα στην σχολική ομάδα. Μου φαίνεται…

5 σχόλια:

ΑΚΑΜΑΣ είπε...

Σίγουρα το θέμα των βιβλιοθηκών και της ανάγνωσης είναι κάτι σημαντικό και θα πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή.

Elli είπε...

Aχ ΑKAMA πολύ σε ευχαριστώ για το σχόλιό σου, νόμιζα ότι καθόλου δεν άρεσε αυτή η ανάρτηση.

despoina είπε...

Γιατί νόμιζες πως δεν ενδιαφέρει αυτή η ανάρτηση;
οι άνθρωποι που αγαπούν το διάβασμα, την αναγνωση, τη μελέτη, που αγαπούν τα βιβλία, ενδιαφέρονται πολύ για τα σχετικά θέματα όπως οι βιβλιοθήκες και πιστεύω πως η ζωή μας θα ήταν ΠΟΛΥ ΚΑΛΥΤΕΡΗ αν σε όλα τα σχολεία όλων των βαθμίδων, και σε όλους τους Δήμους υπήρχαν ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΕΣ , γιατί τα πάντα στη ζωή είναι ΘΕΜΑ ΠΑΙΔΕΙΑΣ , γενικότερης παιδείας, που διακρίνει τους ανθρώπους και τον πολιτισμό τους.
Καλό ξημέρωμα.

ΑΚΑΜΑΣ είπε...

Ιδίως σε μια εποχή που η κρίση μαστιζει τη κοινωνία και ψάχνουμε τρόπους για να συνεχίσουμε το διάβασμα. Κα μακάρι να υήρχαν περισσότερες δανειστικές βιβλιοθήκες.

Elli είπε...

despoina το νόμισα γιατί δεν είχε κανένα σχόλιο και έλεγα ότι το παράκανα και ότι ήταν κουραστικό απανωτά να μιλάω για βιβλιοθήκες. Ευχαριστώ λοιπόν, με καθυσηχάζεις. Και εγώ το πιστεύω ότι είναι θέμα παιδείας και πολιτισμού και ότι το βιβλίο, η ανάγνωση και αυτή η επικοινωνία είναι λεωφόρος προς αυτή την κατεύθυνση.

ΑΚΑΜΑ και πάλι ευχαριστώ που είσαι εκεί. Ας αναζητήσουμε μια αλλιώτικη κοινωνία και ας προσπαθήσουμε για αυτήν.

Καλή εβδομάδα με νέες αρχές!